Chciałabym na początek opowiedzieć Ci pewną historię:

Rodzice Ani poszli na całonocną imprezę z okazji „Andrzejek”. Ania została sama w domu ze swoim psem, który zawsze dotrzymywał jej towarzystwa. Ania najpierw spędziła czas przed komputerem, a później zasiadła przed telewizorem – właśnie leciały wiadomości, a komunikat z ostatniej chwili brzmiał: ,,Po Osiedlu Braci Śniadeckich grasuje seryjny morderca, uciekł z więzienia i jest poszukiwany przez policję. Prosimy o szczególną ostrożność”. Anię wręcz zmroziła ta informacja,  zaczęła się rozglądać po pokoju, ale nigdzie nie było jej ulubionego pupila. Zaczęła go szukać, aż wreszcie zobaczyła go przy oknie…

A teraz odpowiedz proszę na kilka pytań:

  • Ile wg Ciebie lat ma Ania?
  • Jaki kolor włosów ma Ania?
  • Jaki program informacyjny oglądała (jaka stacja)?
  • Jakiego pasa ma Ania (jaka rasa/maść)?
  • Gdzie poszli rodzice Ani?

Ciekawa jestem jakie odpowiedzi przyszły Ci do głowy 🙂 Ciekawe jest też to, dlaczego ktoś widzi owczarka nizinnego, a ktoś inny jamnika?
Dlaczego ktoś uważa, że dziewczynka ma ciemne włosy, a ktoś inny, że jest blondynką?
Dlaczego ktoś odczuwa niepokój w trakcie czytania tej historii, a ktoś inny ma do tego dystans?

Odpowiedzią jest to, kim jesteśmy oraz jakie są nasze doświadczenia.

Każdy z nas rodzi się już ponoć z jakimś swoim temperamentem, można powiedzieć z określoną energią. Natomiast swoją osobowość kształtujemy przez całe życie. Przez całe życie kształtujemy też swój styl zachowania, styl działania. Od samego początku istnienia odbieramy Świat przez dostępne zmysły: wzrok, słuch, smak, dotyk, zapach i tak się go uczymy. Ktoś jest bardziej wrażliwy na zapachy, a kogoś innego nazwiemy wzrokowcem, ponieważ łatwiej zapamiętuje obrazy. Różnimy się między sobą w sposobie poznawania rzeczywistości. W literaturze mówi się o tzw. filtrach, przez które przepuszczamy dane. Można porównać te filtry do okularów, poprzez które patrzymy na to, co się wokół nas dzieje. Niektóre informacje kodujemy szybciej, głębiej, zapisujemy w ważnych miejscach w swoim umyśle, a inne pomijamy, uogólniamy lub generalizujemy. Jest jasne, że każdy z nas ma prawo na inne odpowiedzi i skojarzenia odnośnie historii o Ani i jej psie, ale także każdy z nas ma prawo mieć różne opinie, potrzeby na wszystkie inne sprawy.

Czym się różnisz od innych – swoją historią.

Często, kiedy widzimy osobę po raz pierwszy w jakieś sytuacji, kontekście to na tej podstawie wyciągamy wnioski, formujemy opinię. To jest tzw. pierwsze wrażenie, które jak donoszą naukowcy kształtuje się w ciągu kilkunastu milisekund. Niestety to co widzimy, to jest tylko wycinek z życia tej osoby, stopklatka. Co więcej, oceniamy osobę przez swoje ulubione filtry. Czy obiektywne? Jak to mówią „nie znasz całego filmu”. Z pewnością film tej osoby ma już kilka sezonów, tak jak pewnie i Twój. Miej to na uwadze, że mogły to być odcinki dramatyczne, romantyczne, sensacyjne… itp.

„Największym problemem w komunikacji jest iluzja, że do niej doszło”. 
George Bernard Show

Nie daj się porwać iluzji, stereotypom, schematom… Zmieniaj swoje soczewki, patrz na ludzi z uważnością, dawaj im szansę, wchodź w ich buty, staraj się nie oceniać. Akceptacja to Twój wybór, ale też pierwszy i najważniejszy krok w komunikacji.  Jeśli się na nią zdecydujesz, to relacja ma szanse rozwijać się dalej. Jeśli nie, to zostaniesz w punkcie w którym zacząłeś.

Bóg jeden tylko wie, na ile możliwych sposobów się różnimy. Znam kilka istotnych i sprawdzonych metodologii, które Wam jeszcze przedstawię, po to aby ułatwiać sobie życie 😉
Czym różnisz się od innych? Poznaj klucz do zrozumienia.